Πέννα

  Μ. Ασία ο δρόμος για την προσφυγιά Αρχές Φθινοπώρου ήταν. Πήγε κάποιος έμπορος από την Πέργαμο στο * Σαλιχλί και τους είπε ότι: «…Έλειψαν πολλοί Αρμένηδες γείτονες και φίλοι,  εξορίστηκαν και χάθηκαν. Πάλι τίποτα   δεν υποψιαστήκαμε για τα μελλούμενα πάθη. Νομίζαμε ότι απελευθερωθήκαμε  οριστικά, από το τάγμα των Κρητικών. Όμως εκεί που δεν το περιμέναμε όρμησαν Τσέτες και ταγκαλάκια (άτακτοι) από τα γύρω βουνά και τους κατακρεούργησαν, έπαθε μεγάλη σφαγή  το ελληνικό απόσπασμα, αρκετοί οι παραμορφωμένοι νεκροί». «Είναι σοβαρά τα πράγματα με αυτούς τους καταραμένους. Πάει να πει, να ετοιμαζόμαστε για φευγάλα από τα σπίτια μας;» Ρωτάει η Χαραλάμπης και όλοι οι γύρω του ανήσυχοι περιμένουν την απάντηση. «Το ρωτάς; Εγώ ήρθα να πω σε συγγενείς μου να ετοιμαστούν να φύγουν. Σας το λέω και εσάς. Μαζέψτε ότι μπορείτε να πάρετε και προχωρήστε από τώρα για την Σμύρνη, θα γίνει σφαγή, το έμαθα από έναν Έλληνα μεγαλέμπορο της Κωνσταντινούπολης, φίλο του Κεμάλ....