Ένα οδοιπορικό στα παραθαλάσσια κάμπινγκ του Δήμου Ηγουμενίτσας
Εκεί που το Ιόνιο ψιθυρίζει στις ακρογιαλιές της Θεσπρωτίας Ένα οδοιπορικό στα παραθαλάσσια κάμπινγκ Υπάρχουν τόποι που τους επισκέπτεσαι και τόποι που σε προσκαλούν να ριζώσεις, έστω και για λίγο, κάτω από την προστασία της σκιάς τους. Η ακτογραμμή του Δήμου Ηγουμενίτσας είναι ένας τέτοιος καμβάς. Εκεί όπου το βαθύ πράσινο της ηπειρωτικής γης κατηφορίζει ορμητικά για να σβήσει στα τυρκουάζ, υγρά μονοπάτια του Ιονίου, η κατασκήνωση παύει να είναι απλώς ένας τρόπος διακοπών. Γίνεται μια πράξη επιστροφής στα ουσιώδη, στο φως, στο πάφλασμα της θάλασσας, στο θρόισμα των φύλλων και στο μέτρημα των αστεριών πριν τον ύπνο. Του Σωτήρη Λ. Δημητρίου Κάμπινγκ «Δρέπανο» Μια στενή λωρίδα στεριάς – κάμπινγκ, ένα δρεπάνι στεριάς ευκαλύπτων και ιτιάς μαζί, βουτηγμένο στην θάλασσα…! Στο μεταίχμιο του ορίζοντα, εκεί που η στεριά στενεύει και γίνεται μια κομψή γέφυρα ανάμεσα σε δύο θάλασσες, το «Κάμπινγκ Δρέπανο» στέκει ως ο πρώτος, φιλόξενο...